Cüneyd-i Bağdâdî
Sünni tasavvufun 'şeyhu't-taife' lakaplı öncü ismi (ö. 910).
Tasavvuf tarihindeki önemi: "Şeyhu't-Taife" (sufilerin şeyhi) lakabıyla anılır. Sünni tasavvuf anlayışının en önemli temsilcisidir. Şeriata bağlı, ölçülü bir tasavvuf anlayışı geliştirdi.
Temel görüşleri:
• Tevhid: Allah'ın birliğini en derin şekilde yaşamak
• Sahv (ayıklık) üzere bir tasavvuf anlayışı; Hallac gibi cezbe (coşku) yolunu tercih etmedi
• "Bizim ilmimiz Kur'an ve Sünnet'le kayıtlıdır" diyerek şeriat sınırlarına bağlı kaldı
Öğrencisi Hallâc-ı Mansûr ile olan ilişkisi ve Hallac'ın "Ene'l-hak" sözüne karşı tutumu önemlidir.
Tasavvuf silsilelerinin büyük çoğunluğu Cüneyd üzerinden Hz. Ali ve Hz. Peygamber'e ulaşır.
