İmam Şafii
Şafii mezhebinin kurucusu; usul-ü fıkıh ilminin sistematik kurucusu (767–820).
AÇIKLAMA
Muhammed b. İdris eş-Şâfiî, Gazze'de doğdu; Kahire'de vefat etti. Hem İmam Malik'ten hem de Bağdat'ta Hanefi çevrelerden ders aldı.
Usul-ü Fıkıh tarihindeki yeri: "er-Risâle" adlı eseriyle fıkıh usulünü ilk kez sistematik biçimde ortaya koydu. Dört kaynak hiyerarşisini (Kitap-Sünnet-İcma-Kıyas) ilk açık biçimde o formüle etti.
Kaynak hiyerarşisi (Şafii):
1. Kur'an
2. Sünnet (Kur'an gibi bağlayıcı)
3. İcma
4. Kıyas
Diğer mezheplerden farkları: Kıyası Hanefi kadar geniş kullanmaz; Hadis'i çok önemser. Mürsel hadisleri (ravisi kesintili) genellikle kabul etmez.
Önemli eserleri: er-Risâle (ilk usul-ü fıkıh kitabı), el-Ümm (fıkıh)
📌 SINAV İPUÇLARI
er-Risale'nin usul-ü fıkıh tarihindeki önemi, Şafii mezhebinin özellikleri ve diğer mezheplerden farkı (özellikle Hanefi ile) DHBT/DİKAB'da çıkıyor.
İLGİLİ KAVRAMLAR
Kaynak: TDV İslam Ansiklopedisi — Şafii maddesi
