Kâfi, yeterli, yeten ve gereksinimi karşılayan anlamına gelen Arapça kökenli bir sıfattır; İslam terminolojisinde Allah’ın kuluna yetmesi ve O’na dayanmanın her şeyden müstağni kılması bağlamında sıklıkla kullanılır.
Kâfi Kavramının Anlamı
Arapça kifayet kökünden türeyen kâfi, ihtiyacı karşılamaya yetecek miktarda olmak anlamını taşır. Kur’an-ı Kerim’de Allah’ın kuluna kâfi olduğu vurgulanır ve bu gerçek retorik soru biçiminde pekiştirilir. Tevekkülle birlikte değerlendirilen bu kavram, imanın pratik yansımasına işaret eder.
Dini Kullanımı
Kâfi sıfatı zaman zaman Allah’ın isimlerinden biri olarak anılmakla birlikte esmaya dahil edilip edilmeyeceği alimler arasında tartışmalıdır. Zümer Suresi 36. ayette Allah’ın kuluna kâfi olduğuna dair güçlü bir ifade yer alır. Tasavvuf geleneğinde Allah’a tevekkül eden kişinin O’nun kefaletine girdiği fikri bu ayetle desteklenir.
Sık Sorulan Sorular
el-Kâfi Allah'ın ismi midir?
Bir kısım alim bunu esmadan sayarken diğerleri sıfat olarak değerlendirir; ikincisi daha yaygın görüştür.
Kâfi olmak bağlamında ne anlam ifade eder?
Bir şeyin ihtiyacı tamamen karşılaması, fazlasına gerek bırakmaması demektir.
İlgili kavramlar: Tevekkül, Esmaü'l-Hüsna, Kifayet
Bu kavramı sınav formatında pekiştirmek için soru çöz veya özet ders notlarına göz at.