Edille-i şer’iyye, İslam hukukunda fıkhî hükümlerin dayandığı dört temel delil kaynağını ifade eden terimdir: Kur’an, Sünnet, icma ve kıyas.
Kavramın Tanımı
Arapça delil kelimesinin çoğulu olan edille ile şer’iyye sıfatının birleşiminden oluşan bu terim, fıkıh usulünde hüküm çıkarmaya esas teşkil eden şer’î kaynakları ifade eder. Klasik usul kitaplarında edille-i şer’iyye dört ana başlıkta ele alınır: Kur’an-ı Kerim, Sünnet, icmâ-ı ümmet ve kıyas-ı fukahâ.
Dört Temel Delil
Kur’an; fıkhın birincil kaynağıdır. Sünnet, Kur’an’ı açıklayan ve tamamlayan ikinci kaynaktır. İcmâ; sahabe ya da müctehid âlimlerin bir mesele üzerinde ittifakıdır. Kıyas ise hakkında nass bulunmayan bir meselenin hükmünü, benzer bir nasslı meseledeki illete bakarak belirleme yöntemidir. Bazı usul kitaplarında istihsan, örf ve maslahat gibi tâlî deliller de ele alınır.
Sık Sorulan Sorular
Edille-i şer'iyye kaç tanedir?
Ana deliller dört tanedir: Kur’an, Sünnet, icmâ ve kıyas. Bazı âlimler bunlara tâlî deliller de ekler.
Kıyas nasıl uygulanır?
Hakkında nas bulunmayan yeni bir mesele, aynı illete sahip nasslı bir meseleyle kıyaslanarak hüküm elde edilir.
İlgili kavramlar: Kıyas, İcma, Sünnet
Bu kavramı sınav formatında pekiştirmek için soru çöz veya özet ders notlarına göz at.