Yazar adı: admin

Vacip, Hanefî mezhebinde farz kadar kesin olmayan bir delille sabit olan, yapılması gereken dinî yükümlülüktür. Hüküm bakımından farz ile sünnet arasında yer alır.

Farz, Allah’ın kesin ve bağlayıcı delille yapılmasını istediği dinî yükümlülüktür. Yerine getiren sevap kazanır, özürsüz terk eden günahkâr olur; farz olduğunu inkâr eden ise dinden çıkar.

Sünnet, Hz. Muhammed’in söz, davranış ve onaylarından oluşan yoludur. Fıkıhta ise farz ve vacip dışında, Peygamber’in yapmayı âdet hâline getirdiği işleri ifade eden bir hüküm derecesidir.

Tevhit, Allah’ın varlığına, birliğine ve eşi benzeri olmadığına inanmaktır. İslam inancının temeli olup zıddı, Allah’a ortak koşmak anlamına gelen şirktir.

Takva, Allah’a karşı sorumluluk bilinciyle emirlerini yerine getirip yasaklarından sakınmaktır. Kur’an’da üstünlüğün ölçüsü olarak bildirilir; bu bilince sahip kişiye “muttaki” denir.

Tövbe, işlenen günahtan pişmanlık duyup onu terk ederek Allah’a yönelmek ve bir daha yapmamaya karar vermektir. Kul ile Allah arasında affa açılan kapı olarak kabul edilir.

Teyemmüm, su bulunmadığında veya kullanılması sağlığa zararlı olduğunda; temiz toprak ya da toprak cinsi bir maddeye el sürerek yüzü ve kolları meshetmek suretiyle yapılan hükmî temizliktir.

Gusül, dinen büyük hükümsüzlük (hades-i ekber) hâlinden temizlenmek için tüm bedeni eksiksiz yıkamaktır. Namaz, tavaf ve Kur’an’a dokunmak gibi ibadetlerin ön şartıdır.

Hac, gücü yeten Müslümanların ömründe bir defa, belirli zamanda Kâbe’yi ve çevresindeki kutsal mekânları ziyaret ederek yaptığı ibadettir. İslam’ın beş şartından biridir.

Zekât, belirli bir zenginlik ölçüsüne (nisap) ulaşan Müslümanın malının belli bir bölümünü, Allah rızası için hak sahiplerine vermesidir. İslam’ın beş şartından biridir.