Dai, İslam tarihinde özellikle İsmaili mezhebinde belirli bir hiyerarşi içinde dinî propagandayı yürüten kişiye verilen addır; daha genel anlamda davetçi ve tebliğci demektir.
Genel Anlamı
“Dai” Arapça “da’a” (çağırmak, davet etmek) kökünden türeyen faile ismidir; sözlükte davet eden, çağıran anlamına gelir. İslam literatüründe geniş anlamda tebliğci, müjdeci veya dinî öğretici karşılığında kullanılmıştır. Dua eden kimseye de “dai” denilmektedir.
İsmaili Terminolojisindeki Özel Anlamı
İsmaililik ve Fatimi geleneğinde “dai” kavramı teknik bir anlam kazanmıştır. Bu yapılarda dai, imamın adına halkı gizlice ya da açıkça mezhebe davet eden ve hiyerarşik örgütün belirli bir basamağında yer alan uzmandır. Fatimi Halifeliği döneminde dai’lerin görevi çeşitli ülkelerde ismaili düşüncesini yaymaktı. Bu gelenek Orta Asya, Hindistan ve Doğu Afrika’daki İsmaili topluluklarda günümüze kadar sürmüştür. Sünnî terminolojide ise dai genellikle olumsuz bir çağrışım taşımadan yalnızca davetçi anlamında kullanılır.
Sık Sorulan Sorular
Dai ne demektir?
Davet eden, çağıran anlamına gelir; tebliğci olarak da kullanılır.
İsmaili gelenekte dai kimdir?
İmamın adına belirli bir hiyerarşi içinde mezhebi yayma görevini üstlenen kişidir.
İlgili kavramlar: Davet, Dava, Tebliğ, İsmaililik
Bu kavramı sınav formatında pekiştirmek için soru çöz veya özet ders notlarına göz at.
