Eman, İslam hukukunda kişinin canının ve malının güvende olduğuna dair verilen güvence olup savaş hukukundan uluslararası ilişkilere uzanan geniş bir kavramdır.
Kavramın Tanımı
Eman, Arapça “emn” (güvenlik, güvence) kökünden gelir; can, mal ve özgürlük güvencesi anlamında kullanılır. İslam hukukunun savaş ve barış hükümleri bağlamında özellikle gayrimüslimlere verilen geçici güvenlik hakkını ifade eder. Müslüman devletle silahlı çatışma halinde bulunan bir kişiye verilen eman, o kişiyi dokunulmaz kılar.
Fıkıhtaki Çeşitleri
Klasik fıkıh, eman konusunu ayrıntılı biçimde ele almıştır. Eman; bir Müslüman bireyin vermesiyle geçerli olabileceği gibi resmi antlaşma yoluyla da sağlanabilir. Eman alan kişi “müste’men” olarak adlandırılır ve bu statü belirli bir süreyle sınırlıdır. Emanı bozmak İslam hukukunda ağır bir ihlal olarak değerlendirilir. Bu ilke, İslam uluslararası hukukunun temel koruma mekanizmalarından birini oluşturur.
Sık Sorulan Sorular
Eman kim tarafından verilebilir?
Klasik fıkhın büyük çoğunluğuna göre akıllı ve hür her Müslüman eman verebilir; kadınların verdiği eman da geçerlidir.
Eman ile zimmet aynı mıdır?
Hayır; eman geçici bir güvenlik statüsüdür, zimmet ise kalıcı yerleşik statü için kullanılan farklı bir kavramdır.
İlgili kavramlar: Zimmet, Ehlizimmet, Cihad
Bu kavramı sınav formatında pekiştirmek için soru çöz veya özet ders notlarına göz at.