Fakir, İslam fıkhında temel ihtiyaçlarını karşılayacak malî imkândan yoksun olan ve zekât almaya hak kazanan kişidir.
Fıkhî Tanımı
Fakir, zekâtın sekiz sarf yeri arasında Kur’an’da sayılmıştır (Tevbe, 60). Hanefî fıkhına göre fakir; borçları düşüldükten sonra nisap miktarı mala sahip olmayan kişidir. Miskîn ise hiçbir şeyi bulunmayan ya da günlük temel ihtiyacını bile karşılayamayan kimsedir; bazı fakihin miskîni fakirden daha yoksul saydığı görülmektedir.
Tasavvufta Fakir
Tasavvuf geleneğinde ‘fakr’, dünyadan el etek çekme ve yalnızca Allah’a muhtaç olduğunu kabullenme anlamında manevî bir makam sayılır. ‘El-fakru fahrî’ (fakirlik övüncümdür) ifadesi bu anlayışı yansıtır; ancak bu manevî fakirlik maddi yoksulluktan bağımsız ele alınır.
Sık Sorulan Sorular
Fakir ile miskîn aynı mıdır?
Fıkıhta farklı tanımlar yapılmakla birlikte her ikisi de zekâta hak kazanır; genel kullanımda birbirinin yerine geçebilmektedir.
Zekât kimlere verilir?
Kur’an sekiz sınıf sayar: fakir, miskîn, zekât görevlileri, kalpleri ısındırılacaklar, köleler, borçlular, Allah yolunda çabalayanlar ve yolda kalmışlar.
İlgili kavramlar: Zekât, Miskîn, Sadaka
Bu kavramı sınav formatında pekiştirmek için soru çöz veya özet ders notlarına göz at.