Kalübela, Araf Suresi’nin 172. ayetine dayanan ve tüm insan ruhlarının yaratılmadan önce Allah’ın huzurunda O’nun Rabliğini kabul ettiği ezeli andı ifade eden bir kavramdır; bu söz Arapçada evet, elbette dediler anlamına gelir.
Kalübelanın Kurani Temeli
Araf Suresi 172. ayet, Allah’ın Âdem’in soyundan alıp bellerinden çıkardığı tohumları şahit tuttuğunu ve Ben sizin Rabbiniz değil miyim sorusunu sorduğunu anlatır. Ruhların Evet, buna şahidiz diye karşılık vermesi üzerine bu anda verilen söz kalübela adıyla anılır. Bu kavram İslami literatürde bezm-i elest olarak da bilinir.
Kalübelanın Teolojik Önemi
Kalübela, insanın fıtraten Allah’ı tanıdığını ve bu tanımanın doğuştan gelen bir potansiyel olduğunu ifade eder. Bu nedenle İslam alimleri, inkâra düşen insanın aslında özünde bildiği bir hakikati unuttuğunu ya da görmezden geldiğini savunur. Tasavvuf geleneğinde kalübela, Allah ile kul arasındaki kadim bağın sembolü olarak özel bir yer tutar.
Sık Sorulan Sorular
Kalübela hangi surede geçer?
Araf Suresi 172. ayette geçmektedir.
Bezm-i elest ile kalübela aynı kavram mıdır?
Evet, bezm-i elest o ezel meclisini, kalübela ise orada verilen yanıtı ifade eder; ikisi birlikte kullanılır.
İlgili kavramlar: Araf Suresi, Fıtrat, Ruh
Bu kavramı sınav formatında pekiştirmek için soru çöz veya özet ders notlarına göz at.