Medih, Arapçada ‘övmek, methetmek’ anlamına gelen ve İslam edebiyatında Allah’ı, Hz. Peygamber’i veya saygın kişileri öven şiir ya da düz yazı türünü ifade eden terimdir.
Medih Türünün Özellikleri
Medih, Arapça ‘medhahale’ kökünden türemiş olup birini övme, erdemlerini sayma eylemine karşılık gelir. Klasik İslam edebiyatında medih, kasidelerin en yaygın türlerinden birini oluşturmuş; şairler Allah’ı yücelten ilahi methiyeler, Hz. Peygamber’i öven na’t türü şiirler ve siyasi önde gelenleri öven panjirik kasideler yazmışlardır. Bu tür İslam dünyasında Arapça, Farsça, Türkçe ve Urduca edebiyatlarının merkezinde yer almıştır.
Na't ve Kaside Geleneği
Hz. Peygamber’e yönelik medih şiirleri ‘na’t’ adıyla özel bir tür oluşturmuştur. Na’t geleneğinin en tanınmış örneği, Ka’b ibn Zuhayr’ın ‘Bânet Su’âd’ kasidesidir. Osmanlı edebiyatında Fuzuli, Süleyman Çelebi ve pek çok divan şairi na’t yazmıştır. İslam’da Allah’ı övmek başlı başına bir ibadet sayılırken insanları övmek, aşırılığa kaçılmaması kaydıyla meşru görülmüştür. Abartılı övgü ise hadis geleneğince uyarı konusu yapılmıştır.
Sık Sorulan Sorular
Na't ile medih aynı şey midir?
Na’t medih türünün alt dalıdır; yalnızca Hz. Peygamber’e yönelik övgü şiirlerini kapsar.
Medihte aşırılık neden yasaklanmıştır?
Hz. Peygamber hadislerinde kişiyi gerçeğin ötesinde övmenin onu baştan çıkarabileceğini ve gerçeği çarpıtabileceğini belirtmiştir.
İlgili kavramlar: Na't, Kaside, Şiir
Bu kavramı sınav formatında pekiştirmek için soru çöz veya özet ders notlarına göz at.