Sözlük

İhlal, bir kural, akit, hak ya da yasağı çiğnemek anlamına gelir; İslam hukukunda sözleşme ve dinî hükümlerin çiğnenmesini ifade eden geniş kapsamlı bir terimdir.

İhanet, güven ilişkisini bilerek ve isteyerek çiğnemek, verilen söze ya da emanete aykırı davranmak anlamına gelir; İslam’da münafıklığın temel alametlerinden biri olarak değerlendirilir.

İftitah, bir şeyi açmak ya da başlatmak demek olup namazın başlangıcını ifade eden tekbire “iftitah tekbiri” adı verilmesiyle İslam ibadet geleneğinde özel bir yer kazanmıştır.

İftira, bir kişiye gerçekte işlemediği bir suçu ya da kötü davranışı isnat etmek olup İslam’da büyük günahlardan sayılır ve ağır dünyevi cezaları bulunan bir fiildir.

İftihar, kişinin kendisini ya da mensubu olduğu grubun özelliklerini beğenerek övünmesi; İslam ahlakında meşru ve yasak sınırları olan bir duygusal tutumu ifade eder.

İftar, oruç tutan kişinin gün batımında orucunu açması; Ramazan ayında topluca gerçekleştirilen bu açılış anını ifade eden İslami kavramdır.

İftâ, dinî konularda ehil bir âlim tarafından fetva verilmesi işlemi olup müftünün görevi ve faaliyetini ifade eden fıkıh terimidir.

İfrat tefrit, aşırılık ve ihmal anlamına gelen iki zıt ucu ifade eden bir kavram çiftidir; İslam ahlakında orta yoldan her iki yöne sapışı birlikte niteler.

İfrat, bir işte sınırı aşmak, gereğinden fazla ileri gitmek demektir; İslam ahlakında orta yoldan sapan aşırılığı ifade eder.

İflâs, kişinin borçlarını ödeyemez duruma düşmesi anlamına gelir; İslam hukukunda borcun kişinin mal varlığını aştığı hâl olarak tanımlanır.